Metoda wróżenia z patyczków krwawnika

Stosuje się pęk pięćdziesięciu patyczków. Tradycyjnie są to łodygi krwawnika o jednakowej długości. Poza przycięciem do równej długości nie robi się z nimi nic – i każdy zachowuje swój własny kształt, grubość, kolor i chropowatość.

  1. Chwyć pęk w lewą rękę.
  2. Wyciągnij jeden patyczek prawą ręką i odłóż go na bok.
  3. Podziel pęk na dwie przypadkowe części.
  4. Połóż jedną część po lewej, a drugą po prawej.
  5. Weź jeden patyczek z prawej kupki i umieść go między
    palcami małym i serdecznym lewej ręki.
  6. Umieść lewą kupkę między kciukiem i palcem wskazującym lewej ręki.
  7. Odliczaj po cztery patyczki z tego pęczka prawą ręką i
    odkładaj je na jedną kupkę.
  8. Kiedy zostaną cztery lub mniej, umieść je między palcem serdecznym i środkowym lewej dłoni.
  9. Umieść prawą kupkę między kciukiem i palcem wskazującym lewej ręki.
  10. Odliczaj jak w punkcie 7.
  11. Kiedy zostaną cztery lub mniej patyczków, umieść je między palcami środkowym i wskazującym lewej dłoni.
  12. Liczba wszystkich patyczków w lewej ręce wynosi teraz dziewięć lub pięć. Odłóż je na osobną kupkę.
  13. Używając pozostałych patyczków jako początkowego pęczka, powtórz punkty 3 do 11.
  14. Liczba wszystkich patyczków w lewej ręce wynosi teraz
    osiem lub cztery. Odłóż je na drugą osobną kupkę.
  15. Używając pozostałych patyczków jako początkowego pęczka, powtórz punkty 3 do 11.
  16. Liczba wszystkich patyczków w lewej ręce wynosi teraz ponownie osiem lub cztery. Odłóż je na trzecią osobną kupkę.

Pierwsza linia, dolna linia heksagramu, może teraz być ustalona na podstawie liczby patyczków w każdej z trzech kupek.

Kupka z dziewięcioma lub ośmioma patyczkami ma wartość 2; kupka z pięcioma lub czterema patyczkami ma wartość 3.

Dodaj wszystkie trzy wartości. Linia jest ustalana w następujący sposób:

Trzy razy 2 = 6 = (1kB) (zmienna linia in)
Dwa razy 2 i 3 = 7 = (1kB) (linia jang)
Dwa razy 3 i 2 = 8 = (1kB) (linia in)
Trzy razy 3 = 9 = (1kB) (zmienna linia jang)

W celu ustalenia wszystkich pozostałych linii, od najniższej do najwyższej, należy powtarzać cały rytuał (punkt 1-16), rozpoczynając zawsze od zebrania wszystkich patyczków (łącznie z tym odłożonym na początku). Kiedy proces zostanie powtórzony sześć razy, dla każdej linii heksagramu otrzymamy heksagram wynikowy.

Metoda rzucania monet

Używa się trzech monet. Pomieszaj je w dłoniach i rzuć wszystkie razem. Każdy rzut określa jedną linię, poczynając od najniższej. Jeżeli mamy do dyspozycji tradycyjne stare monety chińskie, to jedna ich strona ma napis, a druga nie. Strona z napisem przyjmuje wartość 2, a pusta 3. Jeśli używamy monet zachodnich – reszka to 3, a orzeł 2. Dodaj wartości trzech monet. Linie określa się według podanego wyżej schematu (od trzech „dwójek” do trzech „trójek”). Monety rzuca się sześć razy dla uzyskania całego heksagramu.

Linie zmienne

Zasadą stojącą za księgą I-Ching jest zmiana: nieuchronna zmiana siły in w siłę jang i odwrotnie. Są one przedstawiane przez linie zmienne:

linia 6 (1kB) stara in linia 9 (1kB) stara jang

W większości przypadków będziemy mieli co najmniej jedną linię zmienną.

Linie zmienne ukazują, jak obecne tao, przedstawiane przez uzyskany heksagram, zmieni się na inne, symbolizowane przez drugi heksagram. Linie zmienne przemieniają się w swe przeciwieństwa:

(1kB) staje się (1kB) (1kB) staje się (1kB)

Drugi heksagram składa się z linii stabilnych pierwszego i nowych linii powstałych z zamiany linii zmiennych. Przykładowo, heksagram 25:

(2kB) Wiu-Wang/Prostota przekształca się w heksagram 24: (2kB) Fiu/Powrót

Podczas interpretacji odczytuje się wróżbę dla linii zmiennych, poza wróżbą dla całego heksagramu. W powyższym przykładzie, w heksagramie Wiu-Wang, należałoby wziąć pod uwagę wróżby dla linii 4 ((1kB)), 5 ((1kB)) i 6 ((1kB)). (Linie są numerowane od dołu w górę). Jeżeli rozumie się, że tylko linie zmienne odnoszą się do danego pytania i sytuacji, to można również przeczytać wróżby i interpretacje dla pozostałych linii heksagramu. Często wyjaśni to dodatkowo znaczenie właściwych linii.

Jeżeli heksagram nie ma żadnej linii zmiennej, oznacza to, że sytuacja jest statyczna, albo też że nastąpi gwałtowny koniec, i tylko wróżba dla całego heksagramu ma zastosowanie.

Forma interpretacji

Dla uproszczenia i przejrzystości, interpretacja każdego heksagramu podzielona została na trzy części określane dość dowolnie i nieprecyzyjnie nazwami trzech zasad hinduistycznych: artha, kama i moksza.

Część artha ma szersze znaczenie niż zdobywanie dóbr materialnych, jakby na to wskazywał hinduski termin. Dotyczy ona relacji pytającego z innymi ludźmi, zwierzchnikami i „rzeczami” w jego życiu codziennym. I obejmuje wszelkie problemy związane z aktywnością w społeczeństwie.

Część kama odnosi się nie tylko do poszukiwania przyjemności seksualnych, na co wskazywałby termin hinduski. Dotyczy związków miłosnych, czy to seksualnych, czy rodzinnych, czy też przyjacielskich. Aby nie powodować świadomego lub nieświadomego zamieszania poprzez stosowanie różnych rodzajów zaimków, osoba lub przyjaciel zawsze oznacza tę drugą osobę pozostającą w związku uczuciowym z pytającym.

Część moksza dotyczy dążenia do wyzwolenia – co dokładnie odpowiada terminowi hinduskiemu. Wskazuje na odpowiednią dla pytającego ścieżkę duchową w danym momencie, a także odkrywa blokady i niespójność w prezentowanej postawie filozoficznej.

Trygramy

Najwcześniejszą metodą uzyskiwania wyroczni, która później przekształciła się w I-Ching, było odczytywanie skorupy żółwia. Dokładna metoda stosowana przez starożytnych magów nie jest dobrze znana. Jedna z hipotez utrzymuje, że skorupa była podgrzewana, aż popękała, i z układu pęknięć odczytywano wróżbę.

Według innej wersji odczytywano naturalne wzory na skorupie (z których każdy jest inny, jak linie papilarne). Ewolucja I-Ching rozpoczęła się od prostej wyroczni in – jang, tak – nie:

(tak)  tak (nie)  nie

Po dodaniu drugiej linii wyrocznia tak – nie uległa pewnej modyfikacji:

(tak)   tak (nie)   nie
(tak, ale...)   tak, ale… (nie, ale...)   nie, ale…

Wraz z dodaniem trzeciej linii pojawiło się osiem możliwych rezultatów, osiem figur po trzy linie: trygramy. Każdy z nich otrzymał nazwę i pewne atrybuty, w zależności od pozycji linii in i jan w trygramie:

(1kB) Niebo (1kB) Ziemia
(1kB) Piorun (1kB) GłębiaIWoda
(1kB) Góra (1kB) Wiatr/Drewno
(1kB) Ogień/Słońce (1kB) Bagno/Mgła

Heksagram jest parą trygramów i jego znaczenie wynika z cech i wzajemnej pozycji jego składowych trygramów.

Przykładowo,
heksagram 14, (2kB), to trygram Ogień/Słońce (1kB) nad trygramem Niebo (1kB).

Słońce jest największym skarbem Nieba. Moc ognia skierowana jest ku górze i wznosi się w naturalny sposób do nieba, w którym jest już słońce. A Niebo jest symbolem pierwiastka duchowego jako przeciwstawienia materialnego. Zatem heksagram 14 oznacza bogactwo bez chciwości, posiadanie bez pragnienia.

Starożytni interpretatorzy brali też pod uwagę drugą parę trygramów, przeplatające się „trygramy wewnętrzne” utworzone przez linie 2, 3 i 4 oraz linie 3, 4 i 5 heksagramu.

Poniżej zamieszczona jest tabela ośmiu trygramów, niektórych ich atrybutów i symbolicznych miejsc w pewnych znaczących kategoriach.

Tabeli tej można używać do znalezienia numeru heksagramu uzyskanego podanymi wcześniej metodami. Należy w tym celu połączyć górne i dolne trygramy.

Trygram: Niebo Ziemia Piorun Woda/Głębia
Atrybuty: inspiracja
władza
agresywność
pełnia
oziębłość
wierność
poddaństwo
jałmużna
protekcja
sumienność
impulsywność
prowokacja
eksperymenty
gwałtowność
wpływ
niebezpieczeństwo
praca
elastyczność
melancholia
przenikanie
Rodzina: ojciec matka najstarszy syn średni syn
Zwierzę: koń krowa smok świnia
Anatomia: głowa splot słoneczny stopa ucho
Żywioł: metal ziemia trawa drewno
Kolor: purpura czarny pomarańczowy czerwony
Pora: wczesna zima wczesna jesień wiosna zima
Kierunek: płn.-zach. płd.-zach. wsch. płn.

 

Trygram: Góra Wiatr/Drewno Ogień/Słońce Bagno/Mgła
Atrybuty: inercja
perfekcja
nieuchronność
umiar
ostrożność
subtelność
ułamkowość
formalność
czystość
ulotność
oświecenie
jasność
ciepło
wspólnota
komunikacja
szczęście
przyjemność
magia
destrukcja
zmysłowość
Rodzina: najmłodszy syn najstarsza córka środkowa córka najmłodsza córka
Zwierzę: pies kot ptak owca
Anatomia: ręka udo oko usta
Żywioł: kamień powietrze ogień ciało
Kolor: zielony biały żółty niebieski
Pora: wiosna wczesne lato lato jesień
Kierunek: płn.-wsch. płd. -wsch. płd. zach.

 

Opracowano na podstawie I-Ching, autor nieznany

Udostępnij na: